Θα έρθει μόνο όταν θα την έχεις πια ξεχάσει. Είναι αυτάρεσκη και εγωκεντρική. Θέλει κάθε φορά που έρχεται να είναι σαν την πρώτη φορά. Να την ερωτευτείς σαν την πρώτη φορά. Να μην θυμάσαι πόσο σκληρά έφυγε χωρίς να νοιαστεί για την θλίψη σου. Ξέρω πότε θα έρθει, όταν θα ξεθωριάσει ακόμα και η σκέψη της απο το μυαλό μας. Όταν θα ανταλλάξεις με την συνηθεία και την τελευταία ανάμνησή της. Όταν θα την έχεις συγχωρέσει. Όταν θα έχεις ξεχάσει το προσωπό της και σαν το δείς ξανά θα λές μαγεμένος πως είναι το πιο όμορφο.Την θυμάμαι ακόμα, την θυμάμαι καλά. Την μέρα που ήρθε, που δεν ήταν μέρα μα νύχτα, παρ’όλα αυτά έμοιαζε πολύ με μέρα. Θυμάμαι την δόξα της, την σύγχυση μου και την ομορφιά της. Τα αρώματα της, τον ζωτικό αέρα που άφηνε καθώς μας προσπερνούσε. Θυμάμαι πολύ καλά και την νύχτα που έφυγε. Κουρασμένη απο εμένα , απο όλους, θυμάμαι να γυρίζω το κεφάλι απο την άλλη πλευρά, στο ξεχασμένο για καιρό τόπο μου, εκεί που έπρεπε να γυρίσω πια. Θυμάμαι να αλλάζουν χρώμα τα μάτια μου και τα μαλλιά μου, χωρίς να μιλάω για καιρό. Θυμάμαι τις λέξεις που διάλεξα να αρχίσω την προδοσία μου στα υπέροχα μάγια της, την θυμάμαι ακόμα , θυμάμαι τα πάντα ακόμα. Μα εσύ σύντομα θα την ξεχάσεις, γιατί πονάει αρκετά η απουσία της και την ανακουφίζει η λισμονιά. Άυριο θα ξυπνήσεις και η ευτυχία θα κοιμάται δίπλα σου”.
